Μεγάλη περιπέτεια το ταξίδι του Στέλλιου Ρασσιά στην Αφρική με πολλά απρόοπτα, πολύ ρύζι και φασόλια...
Μοιράσου το άρθρο:
11-06-2013
Όπως σας είχαμε πει στις αρχές του χρόνου, ο Λάκωνας Στέλλιος Ρασσιάς, θα επιχειρούσε να διασχίσει την Αφρική μόνος του με τη μηχανή του.
Έχει είδη ταξιδέψει σε 48 χώρες με τη μηχανή του και τώρα πρόσθεσε άλλες 18 στο ενεργητικό του, στην πιο δύσκολη ήπειρο, από πολλές απόψεις.
Το ταξίδι του Στέλιου δεν πήγε όπως το υπολόγιζε στην γειτονική Τουρκία. Τα χιλιόμετρα τον έφεραν αντιμέτωπο με χιονιά και πάγους στο οδόστρωμα, στην προσπάθεια του να προλάβει το καράβι για την Αίγυπτο, δεν τα κατάφερε με αποτέλεσμα να χάσει το καράβι, και να φύγει 4 μέρες αργότερα. Ούτε όμως και η Αίγυπτος ήταν όπως την περίμενε. Και εκεί καθυστέρησε άλλες 4 ημέρες λόγο γραφειοκρατίας.
Αφού τελείωσε με τα χαρτιά και πήρε του Αιγυπτιακούς αριθμούς για την μηχανή του, ξεκίνησε από Damietta για να προλάβει το καράβι που φεύγει μόνο κάθε Δευτέρα μεσημέρι, από Aswan για Wadi Halfa (Σουδαν), και έτσι έπρεπε να οδηγήσει αρκετές ώρες.
Τελικά επιβιβάστηκε στο καράβι, και μετά από πολλές ώρες στο δρόμο, μια βόλτα στον Νείλο ποταμό ήταν ότι έπρεπε.
Το Σουδάν από ότι μας είπε ο Στέλιος, ήταν το πιο ασφαλές μέρος από τις αφρικανικές χώρες που ταξίδεψε.
Αλλά η πραγματική Αφρική φάνηκε από την Αιθιοπία και μετά, όπου καλύβες από ξύλο, άνθρωποι χωρίς παπούτσια και χωρίς πολλά αλλά βασικά πράγματα όπως είναι το φαγητό, είναι η καθημερινότητα τους. Αυτό επηρέασε και τον Στέλιο κατά πολύ, γιατί παρόλο που είχε την οικονομική άνεση να αγοράσει ένα καλύτερο φαγητό από τους ντόπιους, δεν μπορούσε γιατί δεν είχαν ποικιλία φαγητών, και έτσι πέρασε πολλές εβδομάδες τρώγοντας ρύζι και φασόλια.
Το λιτό φαγητό σε συνδυασμό με την κούραση από τους χωματόδρομους και την ζέστη, έφτασε το Στέλιο σε σημείο να έχεις ζαλάδες από την αδυναμία του οργανισμού του, κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει εμείς εδώ στην Ευρώπη.
Οι άνθρωποι εκεί όμως ήταν φιλικοί και τον βοηθούσαν με πληροφορίες, κάνοντας τα χιλιόμετρα του πιο εύκολα, λέγοντας του να αποφύγει χαλασμένους δρόμους και περιοχές με ληστές.
Έτσι είδε διάφορα όσο διέσχιζε αυτήν τη ήπειρο, και αφού πέρασε την Τανζανία, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται καλύτερα, οι δρόμοι, οι άνθρωποι, αλλά και το φαγητό βελτιώθηκε αρκετά.
Μετά από 22.300 χιλιόμετρα διανύοντας 18 χώρες, τα κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, με την 4 έτη του εμπειρία σαν μοτοσικλετιστής ξένων χωρών, κατάφερε και διέσχισε την Αφρικανική ήπειρο από τον βορά ως το νότο, και έφτασε στο νοτιότερο μέρος τις, εκεί που συνδέεται ο Ινδικός με τον Ατλαντικό ωκεανό.
Τέλος σύμφωνα με τα στοιχεία που αντλήσαμε, ο Στέλλιος Ρασσιάς είναι ο δεύτερος Έλληνας που διέσχισε την Αφρική και φυσικά είναι Λάκωνας και μάλιστα από τα Ανώγεια.
Έχει είδη ταξιδέψει σε 48 χώρες με τη μηχανή του και τώρα πρόσθεσε άλλες 18 στο ενεργητικό του, στην πιο δύσκολη ήπειρο, από πολλές απόψεις.
Το ταξίδι του Στέλιου δεν πήγε όπως το υπολόγιζε στην γειτονική Τουρκία. Τα χιλιόμετρα τον έφεραν αντιμέτωπο με χιονιά και πάγους στο οδόστρωμα, στην προσπάθεια του να προλάβει το καράβι για την Αίγυπτο, δεν τα κατάφερε με αποτέλεσμα να χάσει το καράβι, και να φύγει 4 μέρες αργότερα. Ούτε όμως και η Αίγυπτος ήταν όπως την περίμενε. Και εκεί καθυστέρησε άλλες 4 ημέρες λόγο γραφειοκρατίας.
Αφού τελείωσε με τα χαρτιά και πήρε του Αιγυπτιακούς αριθμούς για την μηχανή του, ξεκίνησε από Damietta για να προλάβει το καράβι που φεύγει μόνο κάθε Δευτέρα μεσημέρι, από Aswan για Wadi Halfa (Σουδαν), και έτσι έπρεπε να οδηγήσει αρκετές ώρες.
Τελικά επιβιβάστηκε στο καράβι, και μετά από πολλές ώρες στο δρόμο, μια βόλτα στον Νείλο ποταμό ήταν ότι έπρεπε.
Το Σουδάν από ότι μας είπε ο Στέλιος, ήταν το πιο ασφαλές μέρος από τις αφρικανικές χώρες που ταξίδεψε.
Αλλά η πραγματική Αφρική φάνηκε από την Αιθιοπία και μετά, όπου καλύβες από ξύλο, άνθρωποι χωρίς παπούτσια και χωρίς πολλά αλλά βασικά πράγματα όπως είναι το φαγητό, είναι η καθημερινότητα τους. Αυτό επηρέασε και τον Στέλιο κατά πολύ, γιατί παρόλο που είχε την οικονομική άνεση να αγοράσει ένα καλύτερο φαγητό από τους ντόπιους, δεν μπορούσε γιατί δεν είχαν ποικιλία φαγητών, και έτσι πέρασε πολλές εβδομάδες τρώγοντας ρύζι και φασόλια.
Το λιτό φαγητό σε συνδυασμό με την κούραση από τους χωματόδρομους και την ζέστη, έφτασε το Στέλιο σε σημείο να έχεις ζαλάδες από την αδυναμία του οργανισμού του, κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει εμείς εδώ στην Ευρώπη.
Οι άνθρωποι εκεί όμως ήταν φιλικοί και τον βοηθούσαν με πληροφορίες, κάνοντας τα χιλιόμετρα του πιο εύκολα, λέγοντας του να αποφύγει χαλασμένους δρόμους και περιοχές με ληστές.
Έτσι είδε διάφορα όσο διέσχιζε αυτήν τη ήπειρο, και αφού πέρασε την Τανζανία, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται καλύτερα, οι δρόμοι, οι άνθρωποι, αλλά και το φαγητό βελτιώθηκε αρκετά.
Μετά από 22.300 χιλιόμετρα διανύοντας 18 χώρες, τα κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, με την 4 έτη του εμπειρία σαν μοτοσικλετιστής ξένων χωρών, κατάφερε και διέσχισε την Αφρικανική ήπειρο από τον βορά ως το νότο, και έφτασε στο νοτιότερο μέρος τις, εκεί που συνδέεται ο Ινδικός με τον Ατλαντικό ωκεανό.
Τέλος σύμφωνα με τα στοιχεία που αντλήσαμε, ο Στέλλιος Ρασσιάς είναι ο δεύτερος Έλληνας που διέσχισε την Αφρική και φυσικά είναι Λάκωνας και μάλιστα από τα Ανώγεια.
Όπως σας είχαμε πει στις αρχές του χρόνου, ο Λάκωνας Στέλλιος Ρασσιάς, θα επιχειρούσε να διασχίσει την Αφρική μόνος του με τη μηχανή του.
Έχει είδη ταξιδέψει σε 48 χώρες με τη μηχανή του και τώρα πρόσθεσε άλλες 18 στο ενεργητικό του, στην πιο δύσκολη ήπειρο, από πολλές απόψεις.
Το ταξίδι του Στέλιου δεν πήγε όπως το υπολόγιζε στην γειτονική Τουρκία. Τα χιλιόμετρα τον έφεραν αντιμέτωπο με χιονιά και πάγους στο οδόστρωμα, στην προσπάθεια του να προλάβει το καράβι για την Αίγυπτο, δεν τα κατάφερε με αποτέλεσμα να χάσει το καράβι, και να φύγει 4 μέρες αργότερα. Ούτε όμως και η Αίγυπτος ήταν όπως την περίμενε. Και εκεί καθυστέρησε άλλες 4 ημέρες λόγο γραφειοκρατίας.
Αφού τελείωσε με τα χαρτιά και πήρε του Αιγυπτιακούς αριθμούς για την μηχανή του, ξεκίνησε από Damietta για να προλάβει το καράβι που φεύγει μόνο κάθε Δευτέρα μεσημέρι, από Aswan για Wadi Halfa (Σουδαν), και έτσι έπρεπε να οδηγήσει αρκετές ώρες.
Τελικά επιβιβάστηκε στο καράβι, και μετά από πολλές ώρες στο δρόμο, μια βόλτα στον Νείλο ποταμό ήταν ότι έπρεπε.
Το Σουδάν από ότι μας είπε ο Στέλιος, ήταν το πιο ασφαλές μέρος από τις αφρικανικές χώρες που ταξίδεψε.
Αλλά η πραγματική Αφρική φάνηκε από την Αιθιοπία και μετά, όπου καλύβες από ξύλο, άνθρωποι χωρίς παπούτσια και χωρίς πολλά αλλά βασικά πράγματα όπως είναι το φαγητό, είναι η καθημερινότητα τους. Αυτό επηρέασε και τον Στέλιο κατά πολύ, γιατί παρόλο που είχε την οικονομική άνεση να αγοράσει ένα καλύτερο φαγητό από τους ντόπιους, δεν μπορούσε γιατί δεν είχαν ποικιλία φαγητών, και έτσι πέρασε πολλές εβδομάδες τρώγοντας ρύζι και φασόλια.
Το λιτό φαγητό σε συνδυασμό με την κούραση από τους χωματόδρομους και την ζέστη, έφτασε το Στέλιο σε σημείο να έχεις ζαλάδες από την αδυναμία του οργανισμού του, κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει εμείς εδώ στην Ευρώπη.
Οι άνθρωποι εκεί όμως ήταν φιλικοί και τον βοηθούσαν με πληροφορίες, κάνοντας τα χιλιόμετρα του πιο εύκολα, λέγοντας του να αποφύγει χαλασμένους δρόμους και περιοχές με ληστές.
Έτσι είδε διάφορα όσο διέσχιζε αυτήν τη ήπειρο, και αφού πέρασε την Τανζανία, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται καλύτερα, οι δρόμοι, οι άνθρωποι, αλλά και το φαγητό βελτιώθηκε αρκετά.
Μετά από 22.300 χιλιόμετρα διανύοντας 18 χώρες, τα κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, με την 4 έτη του εμπειρία σαν μοτοσικλετιστής ξένων χωρών, κατάφερε και διέσχισε την Αφρικανική ήπειρο από τον βορά ως το νότο, και έφτασε στο νοτιότερο μέρος τις, εκεί που συνδέεται ο Ινδικός με τον Ατλαντικό ωκεανό.
Τέλος σύμφωνα με τα στοιχεία που αντλήσαμε, ο Στέλλιος Ρασσιάς είναι ο δεύτερος Έλληνας που διέσχισε την Αφρική και φυσικά είναι Λάκωνας και μάλιστα από τα Ανώγεια.
Έχει είδη ταξιδέψει σε 48 χώρες με τη μηχανή του και τώρα πρόσθεσε άλλες 18 στο ενεργητικό του, στην πιο δύσκολη ήπειρο, από πολλές απόψεις.
Το ταξίδι του Στέλιου δεν πήγε όπως το υπολόγιζε στην γειτονική Τουρκία. Τα χιλιόμετρα τον έφεραν αντιμέτωπο με χιονιά και πάγους στο οδόστρωμα, στην προσπάθεια του να προλάβει το καράβι για την Αίγυπτο, δεν τα κατάφερε με αποτέλεσμα να χάσει το καράβι, και να φύγει 4 μέρες αργότερα. Ούτε όμως και η Αίγυπτος ήταν όπως την περίμενε. Και εκεί καθυστέρησε άλλες 4 ημέρες λόγο γραφειοκρατίας.
Αφού τελείωσε με τα χαρτιά και πήρε του Αιγυπτιακούς αριθμούς για την μηχανή του, ξεκίνησε από Damietta για να προλάβει το καράβι που φεύγει μόνο κάθε Δευτέρα μεσημέρι, από Aswan για Wadi Halfa (Σουδαν), και έτσι έπρεπε να οδηγήσει αρκετές ώρες.
Τελικά επιβιβάστηκε στο καράβι, και μετά από πολλές ώρες στο δρόμο, μια βόλτα στον Νείλο ποταμό ήταν ότι έπρεπε.
Το Σουδάν από ότι μας είπε ο Στέλιος, ήταν το πιο ασφαλές μέρος από τις αφρικανικές χώρες που ταξίδεψε.
Αλλά η πραγματική Αφρική φάνηκε από την Αιθιοπία και μετά, όπου καλύβες από ξύλο, άνθρωποι χωρίς παπούτσια και χωρίς πολλά αλλά βασικά πράγματα όπως είναι το φαγητό, είναι η καθημερινότητα τους. Αυτό επηρέασε και τον Στέλιο κατά πολύ, γιατί παρόλο που είχε την οικονομική άνεση να αγοράσει ένα καλύτερο φαγητό από τους ντόπιους, δεν μπορούσε γιατί δεν είχαν ποικιλία φαγητών, και έτσι πέρασε πολλές εβδομάδες τρώγοντας ρύζι και φασόλια.
Το λιτό φαγητό σε συνδυασμό με την κούραση από τους χωματόδρομους και την ζέστη, έφτασε το Στέλιο σε σημείο να έχεις ζαλάδες από την αδυναμία του οργανισμού του, κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει εμείς εδώ στην Ευρώπη.
Οι άνθρωποι εκεί όμως ήταν φιλικοί και τον βοηθούσαν με πληροφορίες, κάνοντας τα χιλιόμετρα του πιο εύκολα, λέγοντας του να αποφύγει χαλασμένους δρόμους και περιοχές με ληστές.
Έτσι είδε διάφορα όσο διέσχιζε αυτήν τη ήπειρο, και αφού πέρασε την Τανζανία, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται καλύτερα, οι δρόμοι, οι άνθρωποι, αλλά και το φαγητό βελτιώθηκε αρκετά.
Μετά από 22.300 χιλιόμετρα διανύοντας 18 χώρες, τα κατάφερε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα, με την 4 έτη του εμπειρία σαν μοτοσικλετιστής ξένων χωρών, κατάφερε και διέσχισε την Αφρικανική ήπειρο από τον βορά ως το νότο, και έφτασε στο νοτιότερο μέρος τις, εκεί που συνδέεται ο Ινδικός με τον Ατλαντικό ωκεανό.
Τέλος σύμφωνα με τα στοιχεία που αντλήσαμε, ο Στέλλιος Ρασσιάς είναι ο δεύτερος Έλληνας που διέσχισε την Αφρική και φυσικά είναι Λάκωνας και μάλιστα από τα Ανώγεια.

















































